pogrążam się we wspomnieniu…
to było nad ranem.
po raz kolejny zapytał,
czy wszystko w porządku?
taki troskliwy.
oparłam nogi na stole
splecione, jedna na drugiej,
jak u damy.
a on
siedząc obok
zagarnął je obie
na swoje kolana.
a ja,
dla tego gestu,
oszalałam.
pozdr
kurtynka
siedemdziesięcioma procentami
możesz upić się do nieprzytomności.
do oświecenia
i uświęcenia
upajać,
albo postaradać od nich zmysły.
a potem już tylko:
uboczne skutki
braku świadomości
(tej z tych ‘pewności do końca’)
lepiej:
schowaj tę butelkę, to swoje siedzemdziesiąt procent.
poczekaj na setkę setki.
bo najprościej świat podzielić
na brudnawych i tych w bieli
- od niedzieli.
pozdr
kurtynka
spacer w deszczu
jako idealny przepis
na głęboki oddech
i uwolnienie się od
powietrza przepełnionego
gramatyką
i językiem obcym.
nie skaczę po kałużach,
nie połykam deszczu,
nie śpiewam piosenek, deszczowych.
wdycham.
pozdr
kurtynka
pieprzony manchester;
naturalność w stylu indie
oraz kraków night life.
estetycze uniesienia,
higieniczne pocałunki.
- have a nice morning!
pozdr
kurtynka
mokry od deszczu bruk
pełen setek stukających, turystycznych obcasów;
stalowe, ale poczciwe i łagodne, niebo;
plac rozjaśniony w lewym górnym rogu
promienistą żółtością i jaskrwym złotem
popołudniowego słońca;
umiarkowany skwar,
za to wysoka wilgotność.
mijając z prawej strzelisty kościół,
zapędzić się pomiędzy kremowe, renesansowe budynki
o kanciastych oknach i spieczonych niegdyś słońcem ścianach;
tu łuk nad bramą,
tam mosiężna latarnia
i nikt nie mówi po polsku.
słowem:
kraków sie zgrywa.
ach, jakże pieknie!
pozdr
kurtynka
kserówki,
atrybut studenta,
na ziemi
porozrzucane.
czy uczyć się chce?
wolę już przeprowadzić
głosowanie
przez aklamację:
zależy ci na mnie?
pozdr
kurtynka
ach, ty wstrętny kamieniu!
koszmarze minionego piątku!
i teraz
noszę bandaże na rękach,
udaję stygmaty
czy też
ślad po ukrzyżowaniu.
bo taka jestem przewrotna.
pozdr
kurtynka
