wszystkie głowy.

patrzą.
oczami.
ustami się patrzą.
myślami, wizjami, językiem oblizywanymi ustami.
patrzą.

a ja się krzątam.
brzdękam błyskotkami.
nie nęcę.

niech patrzą.
nic więcej.

druga lekcja nauki mowy.

‘te guziki są ze złota?’

pytaj,
bo wtedy wiem,
że mnie widać.

a guziki
są czystym złotem.

tak samo jak ich właścicielka.

giftparty.

a w piątek w nocy,
na pogańską gwiazdkę,
dostałam niewolnika
od taty – Kitschu.

jest uroczy.
niebiańsko smyra za uszkiem
i stawia niebieską wódkę.

mama pozostaje nieznana.
albo nad ranem nierozpoznana.

reformacja.

od kliku ‘wczoraj’
staram się
kreślić
swoje życie
bardziej wyraziście.

precz z impresjonizmem!
niech żyje LaChapelle!