raz na ludowo.

rowery, cekiny i słońca.
lakierki, kokardki, łańcuszki.

kwiecień plecień, bo przeplata:

covery, rekiny, bez końca.
lanserki, bacardi, kwiatuszki.

w domu zwierzeń.

w lodówce
wędlina.

w drzwiach
pyzy,
pół.

zabrakło tylko
Wielkiego Brata.

synchronicznie to
zjadam,
ściskam
i tęsknię za jeszcze.

źdźbła witalizm.

po trawie
latami latamy.

ja
spódniczkę zakasam
i hasam.

ty
cykasz zdjęcia,
zawzięcie.

potem się śmiejemy,
upadamy,
aż dech zatyka.

a zegar stęka,
wzdycha
i tyka.

gdy przekręcasz zamek w metalowej szafce.

mam pewne przeczucie.
a ściślej to,
nie mam,
a jestem jego posiadaczką.
czy raczej to ono mnie posiadło?
usidliło i siedzi.
siedzi i włada.
włada i nie da
mi
posiadać się ze szczęścia.

bo to przeczucie,
to inne uczucie.

wdzięczy się wydźwięk dziewczęcy.

choć wydźwięk ledwo już brzęczy.
to urok odbity jak w tęczy,
niby siedem kolorów się piętrzy.

sukces przed dziewczęciem klęczy.
by sie nie skończył to jęczy.

a dźwięku byłoby więcej,
gdyby nie dziury w sukience,
i smutny wzrok jej spod rzęsy.